Menu Sluiten
Michael Newton
Het bestaan tussen de levens in

Toeval?

Dit weekend liep ik met mijn ziel onder de arm. Ik ben erg geschrokken van het plotselinge overlijden van Viktor (Staudt) maar wil me ook niet teveel laten meeslepen in mijn emoties. Praten helpt. Daar ben ik nog steeds van overtuigd. Omdat mijn schatje in het buitenland zit, moest ik andere mensen ‘lastig vallen’. Maar bij wie kun je met deze gedachten en gevoelens aankloppen? Natuurlijk heb ik lieve en begripvolle vriendinnen maar ik had nu vooral behoefte aan mensen die het écht snappen.

Ik ken een vlot en sportief stel. Hoewel intens verdrietig en tragisch, is het geen geheim dat zij beiden in hun families zelfmoord hebben meegemaakt. En het goede nieuws is dat zij hier open over zijn. Dus toen ik vandaag aan kwam waaien was het vanzelfsprekend dat we meteen over dit ingewikkelde onderwerp begonnen te praten…

Op enig moment zegt de man: “ik lees nu een zeer interessant boek….”. Voordat hij zijn zin kan afmaken zeg ik: ‘Michael Newton!’*
Zijn mond valt open en vraagt hoe ik dit weet. Ik flapte het er zomaar uit omdat ik op dit moment ook een boek van Michael Newton lees. De man moest hard lachen en zei dat hij het boeiende doch zware kost vindt maar inmiddels al bij deel III is. Het is nauwelijks verrassend te melden dat ik nu ook ‘Herinneringen van na de dood’ (deel III) lees!

Het was een heerlijke ontmoeting en bij het afscheid vroeg ik naar zijn achternaam, een deftige, die je niet vaak hoort. Als kind bezocht ik met mijn grootouders weleens een familiehuis in Frankrijk, van mensen met zijn achternaam. Daarop vroeg ik of hij Juske en Alladar kende, mijn grootouders. Jazeker, dit waren de beste vrienden van zijn ouders!

*de boeken van Michael Newton gaan over het bestaan tussen de levens in